Black

“Slumdog Millonaire / Milyoner” filmini izlediyseniz (ki şiddetle tavsiyemdir) şu meşhur sahneyi hatırlarsınız. Küçük Jamal’in ünlü bir aktöre fotoğraf imzalatmak için bok çukuruna atladığı şu meşhur sahne… Hatırladınız mı? O ünlü aktörün adı Amitabh Bachchan’dı… Hatta eski filmlerinden birkaç saniyelik bir kolaj sahnesi de vardı. Dövüştüğü, şarkı söyleyip dans ettiği sahneler… Hatırladınız değil mi? İşte o aktörün bir filminden bahsetmek istiyorum size. Şaşkınlık yaratan! Tüylerinizi diken diken eden! Dediğim üzere, zamanında şarkı söyleyip dans eden rollerde oynayan bu aktör, öyle bir şekilde, öyle bir performansla karşımıza çıkıyor ki, şaşkınlık ve hayranlıktan salyanız akıyor!

O klasik dans edilip şarkı söylenen, pastel renklerle bezeli filmler furyası ile tanıdığımız Bollywood, çok daha farklı filmlerle karşımıza çıkıp, önyargıyı yıkıp, hayran olunası işler ortaya koyuyor. Malum ya, Bollywood sinemasının üzerinde, abartılı oyunculuklar ve melodramlar konusunda yapıştırılmış bir etiket var. Bu etiketten o kadar ustaca kurtulmuşlar ki… İlk olarak, yazımın başında da değindiğim “Slumdog Millonaire” filminde, abartılı oyunculukları nasıl toprak altına gömdüklerini görmüştük.

Her ne kadar bir Hollywood yönetmeni çekmiş de olsa, Bollywood’un namusu kurtarmasına vesile olmuştu. Ama meğerse biz öyle sanmışız. Çünkü Bollywood namusunu çoktan kurtarmış. Hem de bir Hollywood yönetmeni sayesinde de değil üstelik. Tümüyle Bollywood yapımı bir filmle… “BLACK”!

Ben böyle bir şey görmedim arkadaş! Sinemanın gerçekten bir sanat dalı olduğunu ispatlayan bir yapım! Hani bir muhabbet vardır ya; “filmden bir bok anlamadıysanız sanat filmidir” şekilnde… Bu düşünceyi tarumar eden bir filmden bahsediyorum. Ben böyle bir hikaye kurgusu, böyle bir senaryo, böyle bir sanat yönetimi, böyle bir görüntü yönetimi, böyle bir atmosfer yaratımı, böyle bir film yönetimi ve en en en önemlisi de böyle oyunculuk performansları görmedim! Evet belki biraz abartıyor ve duygusal yaklaşıyor olabilirim ama gerçekten film o kadar büyülü ki, ister istemez bu halet-i ruhiyeye bürünüyorsunuz. Şu ana kadar izleyip de beğenmeyen hiç kimseyi görmedim. Bu yüzden gözüm kapalı tavsiye ediyorum.

Ne yazık ki, ne sinemalarımızda gösterildi ne de DVD – VCD’si piyasada mevcut. Evet pek etik bir öneri değil; ancak maalesef filme yalnızca internet üzerinden ulaşabilirsiniz, izleyebilirsiniz. En azından şimdilik öyle. Belki bir DVD dağıtım şirketi bir babalık yaparak böylesine şahane bir filme ulaşabilmemize ön ayak olarak DVD’sini çıkartır.

Son olarak söylemek istediğim şey de şu; Amitabh Bachchan öyle bir performans sergiliyor ki, “Slumdog Millionaire” filmindeki küçük Jamal’in, aktörü görmek uğuruna bok çukuruna atlamasına hak vermeden edemiyorsunuz! Bu kadar da net konuşuyorum.

FİLME DAİR —–

BİLHASSA DİKKAT EDİLESİ : Michelle McNally karakterinin küçüklüğünü oynayan kız. (Daha kim bilir kaç yaşında; nasıl da oynuyor kız.)

O DETAY : Amitabh Bachchan’ın, Mr. McNally (Michelle McNally karakterinin babası) rolündeki adama parmaklarını uzatarak sergilediği muazzam şov. (Bu parmaklar Mr. McNally… Sizi Tanrı’ya da götürebilir; kapıya da…)

HAYRAN OLUNASI : Amitabh Bachchan!!! (Yok böyle bir şey.)

İŞTE O SAHNE : Küçük Michelle McNally’nin annesinin yüzüne dokunarak “Ma…” dediği sahne. (Tüylerinizin diken diken olmaması mümkün değil.)

EN AZ İKİ KEZ İZLENİR : TÜM FİLM! (Bu filmi, bir kez izlemek yeterli olmaz!)

 EFE KÖSE